Na ons bezoek aan Napels zijn we verder richting zuiden gegaan. Langs de kust naar Sicilië. En heel bijzonder, dan ga je met trein en al de boot op om aan de andere kant gewoon weer per trein verder te reizen.

Tussenstop in Paola
Vanaf Napels hadden we makkelijk in één keer naar Sicilië kunnen reizen, maar we wilden nog wat meekrijgen van de kustlijn tussen Napels en Sicilië. We kozen daarom voor een paar nachtjes in Paola. Een lief klein dorpje, waar we liefdevol ontvangen werden door de eigenaren van een klein, lief Italiaans appartementje. Het blijft toch charmanter als het geen professionele verhuurders zijn. Vaak is het comfort dan iets minder, maar het voelt persoonlijker en minder gelikt. We vermoeden dat het voorheen een soort aanleunwoning van van hun (groot)ouders was, en nu verhuurd wordt. Toen het kletterde van de regen en we naar een restaurant wilden kwam hun vader paraplu’s brengen, erg lief.

Met trein en al de pont op naar Sicilië
Eén van de redenen van deze trip: vanaf het vaste land ga je met trein en al de pont op naar het eiland Sicilië, en dat wilden we meemaken. Heel bijzonder, de treinstellen worden losgekoppeld en gaan per deel de pont op, 4 delen kunnen er mee. Aan de overkant worden de delen weer aan elkaar gekoppeld en gaat de reis door naar Palermo. Aan de overkant zijn wij echter uitgestapt, omdat we naar het zuiden langs de kust wilden. Na één nachtje Messina zijn we naar Catania gegaan.

Het waanzinnige ‘Teatro Antico di Taormina’
Bovenop de berg in Taormina hebben de grieken een theater gebouwd. Wat een werk moet dat zijn geweest, maar wat een toplocatie. Als je daar staat en je ziet wat het uitzicht toevoegt aan het theater, dan snap je wel waarom ze dat hebben gedaan. Ondanks dat het al ruim buiten het toeristenseizoen is, sta je alsnog in de rij. Wij zijn zo blij hier niet in het hoogseizoen te zijn, met nog veel meer toeristen en veel hogere temperaturen. Dan kan niet leuk meer zijn. En dat was het nu wel 🙂

Catánia
Het theater bezochten we vanuit Catania waar we een apartementje hadden in het centrum. Catania is een wat grotere stad, en op zichzelf ook al prachtige, met markt, goede restaurants en diverse bezienswaardigheden.

Rondje om de Etna vulkaan
We lazen dat je met de trein een rondje om de Etna vulkaan heen kon maken. We dachten dat het een speciale route voor toeristen was, maar het bleek een gewone treinverbinding te zijn. Alle informatie was, zoals bijna altijd in Italië, enorm lastig te vinden. Het opstap-station was in onderhoud, dus moet je eerst ergens anders heen met de bus. Toen die bus kwam bleek je het kaartje weer ergens anders te moeten kopen. Maar de buschauffeur wachtte geduldig terwijl wij heen en weer renden naar de kaartjes-automaat. In de bus spraken we een andere toerist en die had via-via uitgevonden dat je voor de hele rit gewoon één kaart hadden kunnen kopen. Echt, wat is het hier chaotisch! Maar, ons rondje is gelukt, een prachtige treinreis door het binnenland van Sicilië.

Siracusa
Onze volgend stop langs de kust van Sicilië: Siracusa. Het oude centrum is (letterlijk) filmisch mooi, met leuke kleine straatjes. Net daarbuiten is het een beetje viezig, verlopen en kaal. Het boeiendste deel vonden wij de wijk ten noorden daarvan, met een moderne basiliek en enkele archeologische opgravingen. We bezochten de Catacomba di San Giovanni, oude ondergrondse begraafplaatsen gebouwd tussen 315 en 360 na Christus. Een indrukwekkend gangenstelsel vol inhammen voor grote en kleine graven. We kregen een goeie 3D voorstelling te zien zodat je een goede indruk had hoe het was toen het in gebruik was. Ook mooi was de moderne kathedraal, een waanzinnig geometrisch gebouw met mooie lijnen. Er was een dienst gaande wat door de goede akoestiek erg indrukwekkend was.

Filmopnamen in het oude centrum
De laatste ochtend hebben we het oude centrum verder verkend, het was wat minder druk en warm, dus konden we rustig een beetje ronddwalen. En zo liepen we in daar de filmset van ‘Walk to Syracusa’ tegen het lijf. Over een jaar ongeveer in de bioscoop te zien.

Met de bus naar Avola, even niets doen
Toen we onze trip door Sicilië aan het plannen waren leek het alsof je heel Sicilië met de trein kon bereizen. Dat bleek later ietwat tegen te vallen. De website met treininformatie veranderde met de dag. Waar eerst nog treinen reden was een dag later niets meer. Uiteindelijk zijn we met de bus van Siracusa naar Avola gegaan. Na de vele mooie, indrukwekkende steden hadden we even zin om even achterover te lenen, even tijd voor wat rust. We hadden daarvoor Avola uitgekozen, een dorpje waar niet te veel te doen is, aan de kust, met een appartementje op de begane grond met tuin. De tuin was prima, het bed en de zitbank in het appartement waren helaas erg slecht. Slapen en zitten was dus niet echt relaxed. Verder is het nietsdoen goed gelukt 😉

Sicilië, het eiland van de kleine gebakjes
We beginnen wel te ontdekken dat Sicilië het eiland van de kleine gebakjes is, heel lekker en leuk. Klein genoeg om bij elke kop koffie of thee iets lekkers erbij te nemen.

Caltinassetta, armoedig en verlopen
In het midden van het eiland ligt Caltanissetta. We wilden even ‘off-the-beaten-track’, even weg van de toeristen. En het was al snel duidelijk waarom Caltinassetta niet zo veel toeristen trekt. Op zich zou het mooi kunnen zijn, maar het is allemaal erg verlopen. Met een hoop rondhangende migrantenop en rond het centrale plein. De regen maakte het er niet aantrekkelijker op.

Termine Immerese
Onderweg naar Palermo zijn we nog even uitgestapt in Termine Immerese, een stadje aan de kust. Een lief stadje, niet heel toeristisch, maar wel wat charmanter en vriendelijker dan Caltinassetta.

Palermo
We hadden een bepaald beeld van Palermo, maar wat viel dat tegen bij binnenkomst. Wat een troep als je vanuit het station de stad inloopt. Helaas weer een vieze stad vol troep op straat. We hadden er gelukkig een prima appartement op een prima locatie. Lekker rustig, met de drukte om de hoek. Maar misschien zijn we gewoon reis- of stadsmoe? We hebben helemaal geen zin om de stad te bekijken. We besluiten een auto te huren voor een road-trip door het achterland. Een goede beslissing, even weg van de drukte.

Gibellina Vecchia, verwoest door een aardbeving
Als eerste bezochten we Gibellina Vecchia, oftewel oud Gibellina. Dat dorp werd in 1969 verwoest door een aardbeving. Op de ruïnes van het dorp is het landschapskunstwerk “Il Grande Cretto”, gebouwd. Het beeld het stratenpatroon uit van het oude dorp. De start was in 1984, maar door gebrek aan financiële middelen bleef het werk onvoltooid van 1989 tot 2015, toen het werd voltooid. Het levert een bizar en indrukwekkend, haast futuristisch geheel op. En we vroegen ons hier (al) af waarom ze het oude dorp eigenlijk niet herbouwd hebben?

Een 30 Km verderop is het dorp herbouwd
Zo’n 30 Km verderop is het nieuwe Gibellina, Gibellina Nuova, opgebouwd. Het ontwerp is door een wedstrijd tot stand gekomen en heeft een modernistisch, futuristische opbouw opgeleverd. Het voelt onrealistisch, het is modern, maar alweer vervallen. Veel beton en onkruid. Wat moet dat raar zijn geweest voor de bewoners van het oude dorp om in zo’n kaal betondorp terecht te komen. Als bezoek bijzonder, maar we zijn blij er niet te hoeven wonen. Hier vroegen we ons voor een tweede keer af waarom ze het oude dorp niet gewoon herbouwd hebben.

Vertrek naar Sardinië
Na twee weken Sicilië verlaten we op 19 oktober 2026 met een gemengd gevoel Sicilië. Het was heel anders dan ik had verwacht. De architectuur, steden, dorpen en archeologische sites zijn prachtig en indrukwekkend. Maar het was vooral veel vuiler dan ik me had voorgesteld en het reizen per openbaar vervoer is lastig. We gaan nog een keer terug, maar dan met een auto (of fiets). Hoewel we op de boot een Nederlandse fietser tegenkwamen die het helemaal gehad had met Sicilië: “Wat een bende, wat een zwerfvuil”. Maar, er zijn mensen die het fantastisch vinden, dus we gaan het nog een tweede kans geven.

De route van Napels tot en met Sicilië
4 tot en met 19 oktober 2025